Analiza bioenergetyczna

Analizę bioenergetyczną stworzył w latach 50. amerykański lekarz i psychoterapeuta Alexander Lowen, wspólnie z Johnem Pierrakosem. Lowen był uczniem Wilhelma Reicha, psychoanalityka, który zwracał uwagę na to, że przeżycia emocjonalne utrwalają się w postawie i napięciu ciała. Analiza bioenergetyczna należy do psychoterapii zorientowanych na ciało i łączy myślenie psychoanalityczne z pracą z oddechem i ruchem.

Punktem wyjścia jest przekonanie, że ciało i psychika tworzą całość. Przewlekłe napięcia mięśni, np. zaciśnięta szczęka, uniesione barki czy płytki oddech, są w tym ujęciu sposobem, w jaki kiedyś chroniliśmy się przed zbyt trudnymi uczuciami. Z czasem taka ochrona staje się nawykiem, który może ograniczać swobodę przeżywania i kontaktu z innymi. Terapia ma pomóc te wzorce zauważyć, zrozumieć ich historię i stopniowo poszerzać zakres tego, co możesz czuć i wyrażać.

Sesje łączą rozmowę z pracą z ciałem. Terapeuta może zaproponować ćwiczenia oddechowe, ćwiczenia tzw. ugruntowania, czyli poczucia stabilnego oparcia w nogach i kontaktu stóp z podłożem, rozciąganie, ruch albo użycie głosu. Potem wspólnie przyglądacie się temu, co się pojawiło: emocjom, wspomnieniom i skojarzeniom. Część ćwiczeń wykonuje się na stojąco, dlatego warto przyjść w wygodnym ubraniu.

Każde ćwiczenie jest propozycją, a nie obowiązkiem, i możesz z niego zrezygnować. Terapeuta dopasowuje intensywność pracy do Twojego samopoczucia i stanu zdrowia, dlatego warto powiedzieć o problemach z kręgosłupem, sercem czy ciśnieniem albo o ciąży. Praca z ciałem potrafi poruszyć silne emocje, więc ważne są spokojne tempo i czas na rozmowę o tym, co się wydarzyło.