Molestowanie i przemoc seksualna
Molestowanie i przemoc seksualna nigdy nie są winą osoby, która ich doświadczyła. Jak zadbać o bezpieczeństwo i gdzie znaleźć pomoc, także po latach.
Molestowanie i przemoc seksualna: co warto wiedzieć
Przemoc seksualna to każde zachowanie o charakterze seksualnym bez dobrowolnej zgody: od komentarzy, dotyku i nacisków, przez wymuszanie zdjęć czy kontaktu w sieci, po gwałt. Może jej dopuścić się obca osoba, ale najczęściej jest to ktoś znany, na przykład partner, członek rodziny, nauczyciel czy przełożony. Molestowanie dziecka jest zawsze przemocą, niezależnie od tego, jak nazywa je sprawca.
Odpowiedzialność za przemoc zawsze ponosi sprawca, a nie osoba, która jej doświadczyła, niezależnie od tego, jak się wtedy zachowała. Skutki mogą pojawić się od razu albo po latach i przybierać różne formy, od lęku i wstydu, przez trudności w bliskości, po objawy stresu pourazowego.
Jak może się przejawiać
- Wracają obrazy lub odczucia z ciała, choć bardzo chcesz o nich nie myśleć.
- Unikasz dotyku, bliskości albo sytuacji, które przypominają o tym, co się stało.
- Pojawia się pytanie, czy dało się temu zapobiec, i obwinianie siebie.
- Wstyd sprawia, że trudno komukolwiek o tym powiedzieć.
- Trudno Ci zaufać ludziom, zwłaszcza w relacjach bliskich lub zawodowych.
- Zdarzają się chwile odrętwienia albo nagłego lęku bez wyraźnej przyczyny.
Jak pomagamy
W pierwszej kolejności liczą się Twoje bezpieczeństwo i Twoje decyzje. Na konsultacji psychotraumatologicznej albo w ramach interwencji kryzysowej możesz mówić o tym, co się wydarzyło, w takim zakresie, w jakim chcesz. Specjalista nie ocenia, pomaga uporządkować sytuację i zrozumieć dostępne możliwości, w tym kontakt z lekarzem, policją lub prawnikiem.
Gdy od przemocy minęło więcej czasu, a jej skutki wciąż utrudniają życie, możesz podjąć psychoterapię skoncentrowaną na traumie, na przykład z wykorzystaniem EMDR lub terapii poznawczo-behawioralnej. Jeśli skrzywdzone zostało dziecko, psycholog podczas konsultacji psychologicznej dla dziecka pomoże rodzicom lub opiekunom zaplanować, jak je wspierać i chronić przed dalszym kontaktem ze sprawcą.
Kiedy szukać pomocy od razu
Jeśli do napaści doszło niedawno, zgłoś się jak najszybciej do lekarza lub na SOR, nawet bez widocznych obrażeń, bo chodzi o Twoje zdrowie i o możliwość zabezpieczenia śladów na wypadek późniejszego zgłoszenia. Gdy sprawca nadal Ci zagraża, wezwij policję.
Sprawdź się
Bezpłatne testy przesiewowe online. Wynik nie jest diagnozą, ale może pomóc w rozmowie ze specjalistą.
Test PCL-5 - Skala PTSD (Zaburzenia Stresu Pourazowego)
Oceń nasilenie objawów stresu pourazowego (PTSD) za pomocą 20-pytaniowego narzędzia klinicznego.
ok. 8 min
Nurty, które mogą pomóc
Sposób pracy specjalista dobiera do osoby i jej sytuacji.
Terapia EMDR
Ustrukturyzowana terapia traumy zalecana w wytycznych leczenia PTSD. Pracujesz z trudnym wspomnieniem przy naprzemiennej stymulacji, np. ruchach oczu.
Terapia poznawczo-behawioralna
Ustrukturyzowana praca nad tym, jak myśli, emocje i zachowania wpływają na siebie nawzajem. Jeden z najlepiej zbadanych nurtów psychoterapii.
Terapia dialektyczno-behawioralna
Terapia dla osób, które bardzo intensywnie przeżywają emocje. Łączy akceptację z nauką umiejętności regulacji emocji i radzenia sobie w kryzysie.
Usługi
- Konsultacja psychotraumatologicznaKonsultacja psychotraumatologiczna w Gdańsku - specjalistyczne spotkanie dla osób po traumie. Diagnoza, plan terapii EMDR i wsparcie.
- Interwencja kryzysowaNatychmiastowe wsparcie psychologiczne w sytuacji kryzysu - utrata bliskiej osoby, trauma, nagły kryzys emocjonalny.
- Psychoterapia indywidualnaPsychoterapia indywidualna w Gdańsku - regularne spotkania terapeutyczne nastawione na głębszą pracę nad emocjami i wzorcami myślenia.
- Konsultacja psychologiczna dzieciKonsultacja psychologiczna dla dzieci w Gdańsku - diagnoza trudności emocjonalnych, behawioralnych i rozwojowych. Spotkanie 50 min.
Najczęstsze pytania
Dziecko powiedziało mi, że ktoś je skrzywdził. Co robić?
Uwierz dziecku, zachowaj spokój i powiedz mu, że dobrze zrobiło, mówiąc o tym. Nie wypytuj o szczegóły, bo powtarzane pytania mogą obciążać dziecko i utrudnić późniejsze postępowanie. Zadbaj, by nie miało kontaktu z osobą, która je skrzywdziła, i zgłoś sprawę na policję lub do prokuratury. Psycholog pomoże Ci przejść przez kolejne kroki i wesprze dziecko.
Od tamtego czasu minęło wiele lat. Czy teraz jest sens o tym mówić?
Tak. Wiele osób po raz pierwszy mówi o przemocy seksualnej dopiero po latach, a nad jej skutkami można pracować niezależnie od tego, ile czasu upłynęło. To Ty decydujesz, ile chcesz opowiedzieć i w jakim tempie.
Czy brak oporu oznacza zgodę?
Nie. Zamarcie, uległość czy brak krzyku to częste, automatyczne reakcje organizmu na zagrożenie, nad którymi nie ma się kontroli. Zgoda musi być dobrowolna, a strach i bezruch nią nie są.
Powiązane obszary
Ten opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji ze specjalistą.
