Uzależnienia

Pracoholizm

Gdy praca wypiera odpoczynek, relacje i zdrowie, a przerwa budzi niepokój i winę. Czym pracoholizm różni się od zaangażowania i jak sobie pomóc.

Pracoholizm: co warto wiedzieć

Pracoholizm to przymus pracy, który trudno zatrzymać, nawet gdy kosztuje zdrowie i relacje. Nie jest osobnym rozpoznaniem w klasyfikacjach chorób, ale psychologowie opisują go jako wzorzec podobny do uzależnienia: praca staje się głównym sposobem regulowania napięcia i poczucia własnej wartości, a odpoczynek budzi niepokój.

Badacze odróżniają pracoholizm od zaangażowania w pracę. Zaangażowanie daje energię i satysfakcję, a po pracy łatwo się od niej oderwać. Pracoholizm napędza raczej wewnętrzny przymus, perfekcjonizm i lęk przed oceną, a myśli o zadaniach nie wyłączają się ani wieczorem, ani na urlopie.

Jak może się przejawiać

  • Pracujesz wieczorami i w weekendy, nawet gdy nikt tego od Ciebie nie oczekuje.
  • W czasie wolnym czujesz niepokój albo winę, że „nic nie robisz”.
  • Sprawdzasz służbową pocztę na urlopie i przy rodzinnym stole.
  • Bliscy mówią, że brakuje Cię w domu, nawet gdy jesteś obok.
  • Śpisz coraz krócej, pomijasz posiłki i odkładasz wizyty u lekarza.
  • Poczucie własnej wartości zależy niemal wyłącznie od wyników w pracy.

Jak pomagamy

Wsparcie psychologiczne zaczyna się od zrozumienia, co napędza nadmierną pracę: perfekcjonizm, lęk przed porażką, potrzeba kontroli, a czasem ucieczka od trudnych spraw w domu. W terapii uczysz się stawiać granice czasowi pracy, znosić dyskomfort odpoczynku i budować poczucie wartości niezależne od wydajności. Pomocne bywają podejście poznawczo-behawioralne oraz terapia schematu, która pracuje między innymi z wygórowanymi standardami.

Jeśli pojawiają się wyczerpanie, bezsenność, kołatanie serca czy obniżony nastrój, warto równolegle zgłosić się do lekarza. Długotrwałe przeciążenie może prowadzić do wypalenia zawodowego i depresji, dlatego lepiej nie czekać, aż organizm sam wymusi przerwę.

Sprawdź się

Bezpłatne testy przesiewowe online. Wynik nie jest diagnozą, ale może pomóc w rozmowie ze specjalistą.

Nurty, które mogą pomóc

Sposób pracy specjalista dobiera do osoby i jej sytuacji.

  • Terapia poznawczo-behawioralna

    Ustrukturyzowana praca nad tym, jak myśli, emocje i zachowania wpływają na siebie nawzajem. Jeden z najlepiej zbadanych nurtów psychoterapii.

  • Terapia schematu

    Metoda pracy z głęboko utrwalonymi wzorcami z dzieciństwa, które wracają w relacjach, emocjach i sposobie myślenia o sobie.

  • Terapia akceptacji i zaangażowania

    Nurt trzeciej fali CBT. Zamiast walczyć z trudnymi myślami i uczuciami, uczysz się dawać im miejsce i działać zgodnie z tym, co dla Ciebie ważne.

Usługi

Najczęstsze pytania

Lubię swoją pracę. Czy to już pracoholizm?

Niekoniecznie. Ważne jest to, czy możesz przestać pracować bez napięcia i czy praca nie odbiera Ci snu, zdrowia i relacji. Jeśli odpoczynek daje Ci ulgę, a nie poczucie winy, mówimy raczej o zaangażowaniu.

Na czym polega terapia, skoro pracować i tak trzeba?

Celem nie jest rezygnacja z pracy, tylko odzyskanie wpływu na to, ile miejsca ona zajmuje. W terapii ustala się realistyczne granice, szuka innych źródeł satysfakcji i pracuje nad przekonaniami, które każą stale udowadniać swoją wartość. Tempo zmian zależy od Twojej sytuacji i potrzeb.

Powiązane obszary

Ten opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji ze specjalistą.

Kto pomaga: Pracoholizm

Specjaliści z naszego zespołu, którzy pracują z tym obszarem.

Na podstawie zakresów pracy, które specjaliści sami zaznaczyli w ankiecie zespołu.

Umów wizytę

Przeczytaj na blogu

Wszystkie artykuły

Wróć do obszarów pomocy

Najbliższy wolny terminWolny terminSprawdź dostępne terminy online