Lösungsorientierte Kurzzeittherapie

Terapia skoncentrowana na rozwiązaniach (TSR) powstała w latach 80. w Brief Family Therapy Center w Milwaukee w Stanach Zjednoczonych. Rozwinęli ją Steve de Shazer i Insoo Kim Berg wraz z zespołem, który zamiast dociekać, skąd bierze się problem, zaczął przyglądać się temu, co dzieje się wtedy, gdy problemu jest mniej. Na ich sposób myślenia wpłynęła m.in. praca psychiatry Miltona Ericksona.

Założenie TSR jest proste: do zmiany nie zawsze potrzeba dokładnego zrozumienia przyczyn trudności. Ważniejsze jest to, czego chcesz zamiast problemu, jakie masz zasoby i co już choć częściowo działa. Terapeuta nie występuje w roli eksperta od Twojego życia, tylko pomaga Ci znaleźć i rozwinąć własne rozwiązania. Szerzej o metodzie i jej narzędziach piszemy w artykule na blogu.

Rozmowa od początku kieruje się ku przyszłości. Terapeuta może zapytać, po czym poznasz, że spotkania były pomocne, albo zadać tzw. pytanie o cud: co byłoby inaczej, gdyby problem w nocy zniknął. Szukacie też wyjątków, czyli sytuacji, w których trudność była słabsza lub jej nie było, i używacie skal od 0 do 10, żeby zobaczyć, gdzie jesteś teraz i jaki mały krok przybliżyłby Cię o jeden punkt.

Między spotkaniami zwykle sprawdzasz w codziennym życiu jeden konkretny krok albo obserwujesz, co działa. TSR jest z założenia krótka: terapia trwa tyle, ile potrzeba do osiągnięcia ustalonego celu, często od kilku do kilkunastu spotkań. Podejście stosuje się w pracy indywidualnej, z parami, z rodzinami i z młodzieżą, także w szkołach i poradniach.