Досвід насильства

Przemoc to zamierzone działanie lub zaniechanie, które wykorzystuje przewagę sił i narusza Twoje bezpieczeństwo, godność albo zdrowie. Może mieć formę fizyczną, psychiczną, seksualną lub ekonomiczną, a także odbywać się przez telefon czy internet, na przykład przez śledzenie, kontrolowanie wiadomości lub groźby. Polska ustawa o przeciwdziałaniu przemocy domowej obejmuje także przemoc ze strony byłego partnera oraz osoby, z którą się nie mieszka.

Przemoc rzadko zaczyna się od uderzenia. Częściej narasta stopniowo: od krytyki, zazdrości i kontroli, przez izolowanie od bliskich, po zastraszanie. Osoba jej doznająca często słyszy, że sama ją prowokuje, i zaczyna w to wierzyć. Za przemoc odpowiada zawsze ten, kto ją stosuje, a Ty masz prawo do pomocy i ochrony, także wtedy, gdy nie chcesz lub nie możesz teraz odejść.

Na pierwszym spotkaniu, w ramach interwencji kryzysowej lub konsultacji psychologicznej, najważniejsze jest Twoje bezpieczeństwo. Specjalista pomoże ocenić zagrożenie, przygotować plan bezpieczeństwa, czyli to, co zrobić, gdy sytuacja się zaostrza, i dowiedzieć się, jakie instytucje mogą pomóc. Procedurę „Niebieska Karta” może wszcząć między innymi policja lub ośrodek pomocy społecznej, a jej celem jest zaplanowanie ochrony i pomocy dla osoby doznającej przemocy.

Gdy przemoc trwa, terapia par zwykle nie jest dobrym pierwszym krokiem, bo szczera rozmowa na sesji może zwiększyć zagrożenie po powrocie do domu. Pomocna bywa za to indywidualna praca nad skutkami przemocy, takimi jak lęk, poczucie winy czy objawy stresu pourazowego. Okres odchodzenia od osoby stosującej przemoc bywa szczególnie niebezpieczny, dlatego dobrze jest planować go z pomocą specjalistów, a nie w pojedynkę.