Розлади поведінки

Każde dziecko czasem się złości, sprzeciwia i sprawdza granice. O zaburzeniach zachowania mówi się dopiero wtedy, gdy trudne zachowania są nasilone, utrzymują się miesiącami, pojawiają się w różnych miejscach, na przykład w domu i w szkole, oraz wyraźnie utrudniają życie dziecku i otoczeniu. Klasyfikacje opisują tu między innymi zaburzenie opozycyjno-buntownicze, w którym dominują złość i kłótliwość, oraz poważniejsze zaburzenia zachowania z naruszaniem praw innych osób.

Za trudnym zachowaniem często stoją inne sprawy: ADHD, lęk, trudności w nauce, przeżyty stres lub napięcie w rodzinie. Zachowanie bywa sposobem komunikowania, że dziecko sobie nie radzi, a nie dowodem złej woli. Zrozumienie jego źródła pomaga dobrać właściwą pomoc.

Pracę zwykle zaczyna się od spotkania z rodzicami, na którym psycholog zbiera informacje o rozwoju dziecka i jego sytuacji w domu oraz w szkole. Potem poznaje dziecko, korzystając z metod dopasowanych do wieku, takich jak zabawa i rysunek. Najlepiej przebadaną formą pomocy przy problemach z zachowaniem młodszych dzieci jest praca z rodzicami nad spójnym, ciepłym i przewidywalnym reagowaniem, dlatego konsultacje rodzicielskie są ważną częścią procesu.

Jeśli w tle podejrzewasz ADHD, w naszym centrum możliwa jest diagnoza ADHD także u dzieci. Gdy pojawiają się poważna agresja, ucieczki z domu, kradzieże lub używki, potrzebna może być współpraca z lekarzem psychiatrą dzieci i młodzieży oraz ze szkołą.