Trastornos disociativos
Lagunas de memoria, sensación de desconexión de ti mismo o síntomas físicos sin causa médica. Qué son los trastornos disociativos y cómo se relacionan con el trauma.
La descripción detallada que aparece abajo está en polaco.
Trastornos disociativos: qué conviene saber
Dysocjacja to rozłączenie elementów, które zwykle działają razem: pamięci, poczucia siebie, odbioru otoczenia, emocji i kontroli nad ciałem. W łagodnej postaci zna ją prawie każdy, na przykład gdy zamyślasz się w drodze i nie pamiętasz fragmentu trasy. O zaburzeniach dysocjacyjnych mówi się, gdy takie rozłączenia są silne, powtarzają się i utrudniają życie.
Klasyfikacja ICD-11 zalicza do tej grupy między innymi amnezję dysocjacyjną, czyli luki w pamięci dotyczące ważnych, często bolesnych wydarzeń, zaburzenie depersonalizacyjno-derealizacyjne, dysocjacyjne zaburzenie tożsamości oraz objawy czynnościowe, takie jak napady przypominające padaczkę, niedowłady czy utrata głosu bez uszkodzenia układu nerwowego. Zaburzenia dysocjacyjne często wiążą się z traumą, zwłaszcza przewlekłą i przeżytą w dzieciństwie. Dysocjację można wtedy rozumieć jako sposób, w jaki psychika chroniła się przed tym, czego nie dało się udźwignąć.
Cómo puede manifestarse
- W pamięci masz luki obejmujące godziny, dni albo całe okresy życia.
- Zdarza się, że trafiasz w jakieś miejsce i nie pamiętasz drogi.
- Pod wpływem stresu pojawiają się drętwienie, osłabienie, utrata głosu albo napady przypominające drgawki, których badania neurologiczne nie tłumaczą.
- Emocje i ciało bywają „wyłączone”, zwłaszcza gdy coś przypomina trudne przeżycia.
- Inni opowiadają o Twoich zachowaniach, których nie pamiętasz.
- Masz poczucie, że w Tobie są różne części, które chcą i czują zupełnie co innego.
Cómo ayudamos
Pomoc zaczyna się od spokojnej, dokładnej rozmowy, bo objawy dysocjacyjne łatwo pomylić z innymi trudnościami, a mówienie o nich często budzi wstyd. Konsultacja psychotraumatologiczna pozwala ocenić, czy i jak objawy wiążą się z trudnymi doświadczeniami, i zaproponować dalszą pracę. Terapia przebiega zwykle etapami: najpierw stabilizacja i poczucie bezpieczeństwa, a dopiero potem, jeśli to wskazane, praca ze wspomnieniami traumatycznymi.
Objawy czynnościowe, takie jak napady czy niedowłady, wymagają oceny neurologicznej, która wykluczy inne przyczyny i potwierdzi ich charakter. Lekarz psychiatra bywa potrzebny przy nasilonej depresji, myślach samobójczych lub samookaleczeniach, które często współwystępują z dysocjacją.
Cuándo buscar ayuda de inmediato
Nagła utrata czucia, wzroku lub mowy, niedowład albo napad drgawek, które pojawiają się po raz pierwszy, wymagają pilnej oceny medycznej, bo mogą mieć przyczynę neurologiczną. Przy myślach o odebraniu sobie życia również nie odkładaj szukania pomocy.
Autoevaluación
Tests de cribado online gratuitos. El resultado no es un diagnóstico, pero puede ayudarte en la conversación con un especialista.
Enfoques terapéuticos que pueden ayudar
El especialista elige la forma de trabajar según la persona y su situación.
Terapia psicodinámica
Terapia que te ayuda a comprender cómo las experiencias tempranas y los patrones inconscientes en las relaciones influyen en lo que vives hoy.
Terapia EMDR
Una terapia estructurada para el trauma, recomendada en las guías de tratamiento del TEPT. Trabajas con un recuerdo perturbador mientras se aplica estimulación bilateral, como los movimientos oculares.
Terapia integrativa
Un enfoque que combina elementos probados de distintas escuelas en un plan coherente, adaptado a tus dificultades, necesidades y objetivos.
Servicios
- Consulta psicotraumatológicaConsulta psicotraumatológica en Gdańsk: una reunión con un especialista para personas que han vivido un trauma. Diagnóstico, plan de terapia EMDR y apoyo.
- Psicoterapia individualPsicoterapia individual en Gdańsk: sesiones regulares de terapia centradas en un trabajo más profundo sobre las emociones y los patrones de pensamiento.
- Consulta psicológicaPrimera reunión con un psicólogo o una psicóloga en la que hablamos de tus necesidades y planificamos los siguientes pasos.
Preguntas frecuentes
Czy dysocjacyjne zaburzenie tożsamości naprawdę istnieje?
Tak, opisują je zarówno DSM-5, jak i ICD-11, choć w filmach bywa przedstawiane w przesadzony sposób. Zwykle nie wygląda jak spektakularne „zmiany osobowości”, tylko jak luki w pamięci, poczucie wewnętrznego rozbicia i przełączania się stanów. Rozpoznanie wymaga starannej diagnozy u specjalisty z doświadczeniem w pracy z traumą.
Czy objawy czynnościowe to udawanie?
Nie. Osoba z objawami czynnościowymi naprawdę nie może poruszyć ręką czy powstrzymać napadu, choć badania nie pokazują uszkodzenia układu nerwowego. Problem dotyczy sposobu działania mózgu, a nie jego budowy, i można go leczyć, między innymi psychoterapią i fizjoterapią.
Áreas relacionadas
Esta descripción es meramente informativa y no sustituye una consulta con un especialista.
