Identidad transgénero

Osoba transpłciowa to ktoś, czyja tożsamość płciowa, czyli wewnętrzne poczucie bycia kobietą, mężczyzną albo osobą spoza tego podziału, różni się od płci przypisanej przy urodzeniu. Osoby niebinarne nie identyfikują się wyłącznie jako kobiety ani wyłącznie jako mężczyźni. W klasyfikacji ICD-11 Światowa Organizacja Zdrowia przeniosła kwestie tożsamości płciowej z rozdziału zaburzeń psychicznych do rozdziału o zdrowiu seksualnym i opisuje je jako niezgodność płciową. Transpłciowość nie jest chorobą ani czymś, co wymaga naprawy.

Trudności, z którymi osoby transpłciowe zgłaszają się do psychologa, często nie wynikają z samej tożsamości, tylko z tego, jak reaguje na nią otoczenie. Model stresu mniejszościowego, opisany pierwotnie przez Ilana Meyera i rozszerzony później na osoby transpłciowe, pokazuje, jak odrzucenie, dyskryminacja, konieczność ukrywania się i oczekiwanie wrogości odbijają się na zdrowiu psychicznym. Nie każda osoba transpłciowa przeżywa dysforię płciową, czyli cierpienie związane z niezgodnością ciała lub odbioru społecznego z tożsamością, a jeśli się pojawia, jej nasilenie bywa bardzo różne.

Masz prawo oczekiwać, że specjalista nie będzie podważać Twojej tożsamości, będzie używać imienia i form, które wskazujesz, i nie potraktuje transpłciowości jako problemu do rozwiązania. Na spotkaniach możesz uporządkować myśli o swojej tożsamości, przygotować się do coming outu, poradzić sobie z lękiem, obniżonym nastrojem czy skutkami odrzucenia albo zadbać o siebie w trakcie zmian, które planujesz. Celem rozmów nie jest zmiana tego, kim jesteś.

Rozmowa z psychologiem w naszym centrum nie jest etapem formalnej ścieżki tranzycji i nie kończy się wydaniem opinii dla sądu ani lekarza. Jeśli planujesz tranzycję medyczną lub prawną, specjalista może pomóc Ci przygotować się do niej emocjonalnie, a decyzje dotyczące leczenia podejmujesz razem z lekarzem. Nastoletnia osoba może korzystać ze wsparcia dla młodzieży, gdy rodzic wyrazi na to zgodę.