Adolescencia
Los cambios de humor, la necesidad de independencia y los conflictos son parte natural del crecimiento. Cuándo basta con paciencia y cuándo conviene buscar apoyo.
La descripción detallada que aparece abajo está en polaco.
Adolescencia: qué conviene saber
Okres dojrzewania to czas intensywnych zmian w ciele, mózgu i relacjach. Nastolatek uczy się samodzielności, buduje własną tożsamość i coraz bardziej liczy się ze zdaniem rówieśników. Rytm snu przesuwa się na późniejsze godziny, emocje bywają gwałtowne, a spory o zasady, naukę czy telefon są częste i zwykle nie oznaczają, że dzieje się coś złego.
Dla rodzica to często trudny moment, bo dotychczasowe sposoby przestają działać, a dziecko się oddala. Ważne jest, by odróżnić typowe napięcia dorastania od sygnałów, że nastolatek przeżywa coś, z czym sobie nie radzi, na przykład depresję, lęk, zaburzenia odżywiania, przemoc rówieśniczą lub problem z używkami.
Cómo puede manifestarse
- Twoje dziecko od kilku tygodni jest wyraźnie smutne, drażliwe lub wycofane.
- Rezygnuje z przyjaciół i zajęć, które wcześniej lubiło.
- Jego sposób jedzenia lub sen zmieniły się w sposób, który Cię niepokoi.
- Wyniki w szkole nagle spadają albo pojawia się unikanie szkoły.
- Zauważasz ślady samookaleczeń, alkohol, środki odurzające lub nowe, ryzykowne znajomości.
- Rozmowy kończą się kłótnią albo zamknięciem w pokoju, a napięcie w domu narasta.
Cómo ayudamos
Jeśli coś Cię niepokoi, możesz zacząć od konsultacji rodzicielskiej i omówić sytuację bez obecności nastolatka. Młodzież, zwykle w wieku od 13 do 18 lat, może korzystać z indywidualnych spotkań z psychologiem, a pierwsze spotkanie często odbywa się z rodzicem. Nastolatek dostaje własną przestrzeń do rozmowy, a rodzice informację zwrotną w ustalonym zakresie, bez ujawniania treści rozmów. Do 18. roku życia potrzebna jest zgoda rodzica lub opiekuna prawnego.
Gdy konflikty dotyczą całej rodziny, pomocna bywa terapia rodzinna. Jeśli objawy są nasilone, na przykład nastolatek przestaje jeść, nie chodzi do szkoły albo mówi o śmierci, potrzebna jest także konsultacja u lekarza psychiatry dzieci i młodzieży.
Cuándo buscar ayuda de inmediato
Jeśli nastolatek mówi o odebraniu sobie życia, ma taki plan albo poważnie się okaleczył, nie zostawiaj go samego i od razu szukaj pomocy: wezwij pogotowie lub zgłoś się na izbę przyjęć szpitala psychiatrycznego dla dzieci i młodzieży.
Enfoques terapéuticos que pueden ayudar
El especialista elige la forma de trabajar según la persona y su situación.
Terapia sistémica
Un enfoque que entiende las dificultades en el contexto de las relaciones familiares o de pareja y busca el cambio en la forma en que las personas cercanas se influyen entre sí.
Terapia cognitivo-conductual
Trabajo estructurado sobre cómo se influyen mutuamente los pensamientos, las emociones y la conducta. Es uno de los enfoques más investigados en psicoterapia.
Terapia psicodinámica
Terapia que te ayuda a comprender cómo las experiencias tempranas y los patrones inconscientes en las relaciones influyen en lo que vives hoy.
Servicios
- Apoyo para jóvenesApoyo psicológico profesional para adolescentes en Gdańsk - problemas escolares, emocionales, relacionales y del desarrollo. Sesiones de 50 minutos.
- Consultas para padres y madresEncuentros para padres y madres que buscan apoyo en la crianza, la comunicación con sus hijos y la resolución de dificultades parentales.
- Terapia familiarTerapia familiar en Gdańsk: trabajo conjunto sobre la comunicación, los roles y las relaciones en la familia. Sesiones con la participación de los miembros de la familia, 80 min.
Preguntas frecuentes
Jak odróżnić bunt nastolatka od depresji?
Bunt zwykle dotyczy zasad i niezależności, a mimo kłótni nastolatek ma przyjaciół, pasje i chwile dobrego nastroju. Przy depresji smutek, drażliwość lub apatia utrzymują się przez większość dni, zanikają zainteresowania, zmieniają się sen i apetyt. Jeśli takie zmiany trwają dłużej niż dwa tygodnie, warto skonsultować się ze specjalistą.
Co zrobić, gdy nastolatek nie chce iść do psychologa?
Nie zmuszaj go siłą, ale też nie porzucaj tematu. Możesz zacząć od własnej konsultacji rodzicielskiej i zaproponować nastolatkowi jedno spotkanie na próbę, z prawem do decyzji, czy chce kontynuować. Pomaga też wyjaśnienie, że rozmowy są poufne w ustalonych granicach.
Áreas relacionadas
Esta descripción es meramente informativa y no sustituye una consulta con un especialista.








