Powrót do randkowania po rozstaniu

Powrót do randkowania po rozstaniu

Randki po rozstaniu budzą zwykle dwa sprzeczne odruchy: chęć, żeby wreszcie poczuć coś innego niż smutek, i obawę, że to za wcześnie i skończy się źle dla obu stron. Popularna rada mówi, żeby odczekać rok. Inna - żeby „klin klinem”. Ten tekst pokazuje, co o tym wiadomo z badań, po czym poznać gotowość, a po czym rozpoznać, że wchodzisz w nową relację, żeby nie czuć starej.

Czy istnieje właściwy moment

Nie ma liczby, która pasuje do wszystkich. Znaczenie ma nie tyle kalendarz, ile to, czego szukasz w spotkaniach z nowymi ludźmi. Dwie osoby cztery miesiące po rozstaniu mogą być w zupełnie innych miejscach: jedna chce poznawać kogoś nowego, druga chce dowodu, że wciąż jest atrakcyjna, a to prowadzi do innych decyzji i innych kosztów.

Warto też pamiętać, że proces nie jest liniowy i ma fale - piszemy o tym w tekście o tym, ile trwa smutek po rozstaniu. Gorszy tydzień po pierwszej randce nie oznacza, że decyzja była błędna.

Mit związku na odbicie

Potoczna wiedza mówi, że relacja zaczęta szybko po rozstaniu jest z góry skazana i krzywdzi nową osobę. Dane są mniej jednoznaczne. Brumbaugh i Fraley (Journal of Social and Personal Relationships, 2015) badali osoby, które w różnym czasie po rozstaniu wchodziły w nowe relacje. Szybsze rozpoczęcie nowego związku wiązało się z lepszym samopoczuciem, większą pewnością siebie i słabszym przywiązaniem do byłego partnera, a nie z gorszym funkcjonowaniem. Badanie miało charakter korelacyjny, więc nie rozstrzyga, czy to nowa relacja pomaga, czy raczej osoby radzące sobie lepiej szybciej wracają do randkowania.

Z kolei Spielmann, MacDonald i Wilson (Personality and Social Psychology Bulletin, 2009) pokazali, że skupienie uwagi na nowej, potencjalnie dostępnej osobie obniżało tęsknotę za byłym partnerem szczególnie u osób z wysokim lękiem przed odrzuceniem. To użyteczna informacja, ale z ważnym zastrzeżeniem: obniżenie tęsknoty nie jest tym samym co przepracowanie straty.

Wniosek praktyczny: nie ma powodu, żeby karać się za chęć poznawania kogoś nowego „za wcześnie”. Jest natomiast powód, żeby sprawdzić, czemu ta relacja ma służyć.

Sygnały, że jesteś gotowa lub gotowy

• Potrafisz opowiedzieć o poprzednim związku bez fali emocji, która zabiera resztę wieczoru.
• Twoja wersja historii ma dwie strony i konkrety, a nie jednego czarnego charakteru.
• Masz plany i zajęcia, które nie powstały po to, żeby wypełnić pustkę.
• Wracają Twoje preferencje: wiesz, czego chcesz w piątkowy wieczór, w podróży, w łóżku.
• Myśl „może nikt już mnie nie zechce” pojawia się rzadziej niż codziennie.
• Potrafisz wyobrazić sobie randkę, która jest po prostu nieudana, i nie jest to dla Ciebie katastrofa.
• Nie liczysz na to, że nowa osoba zauważy, jak bardzo skrzywdziła Cię poprzednia.

Sygnały, że to jeszcze nie ten moment

• Randkujesz, żeby ktoś zobaczył. Jeśli układasz zdjęcia pod kątem tego, co pomyśli była osoba, to nadal jest relacja z nią.
• Szukasz ulgi w lęku, nie kontaktu. Badania Spielmann i współpracowników (Journal of Personality and Social Psychology, 2013) pokazały, że silny lęk przed byciem samemu wiąże się ze skłonnością do zadowalania się partnerami mniej responsywnymi i utrzymywania relacji, które nie odpowiadają potrzebom. Lęk jest kiepskim kryterium wyboru.
• Porównujesz każdą osobę do byłego partnera. Trochę porównań jest naturalne; problem zaczyna się, gdy stanowią one główną treść spotkania.
• Nie możesz wytrzymać wieczoru bez czyjejś uwagi. Wtedy randkowanie pełni funkcję regulacji emocji, a to kosztowna rola dla osoby, która właśnie Cię poznaje.
• Wciąż utrzymujesz kontakt z byłym partnerem „na wszelki wypadek”. Zajrzyj do tekstu o zasadach no contact.

Co się zmieniło, jeśli nie randkowałaś od lat

Osoby wracające do randkowania po kilkuletnim związku najczęściej opisują to samo zaskoczenie: tempo i liczba możliwości. Kilka rzeczy, o których warto wiedzieć:

• Aplikacje sprzyjają porównywaniu. Długie przeglądanie profili bywa męczące i obniża nastrój. Ograniczenie czasu i liczby równoległych rozmów zwykle poprawia jakość spotkań.
• Kontakt pisemny nie zastępuje spotkania. Tygodnie pisania budują wyobrażenie o osobie, która może nie mieć z nim wiele wspólnego.
• Zniknięcia bez słowa są częste. To nie jest informacja o Twojej wartości. Jak sobie z tym radzić, opisujemy w tekście jak reagować na ghosting.
• Stres przed pierwszą randką jest normalny. Jeśli jest tak silny, że unikasz spotkań mimo chęci, warto o tym porozmawiać na konsultacji - to częsty temat w gabinecie.

Ile mówić o poprzednim związku

Zasada praktyczna: kontekst tak, rozliczenia nie. Na pierwszych spotkaniach wystarczy informacja, że masz za sobą dłuższą relację i od kiedy jesteś sama lub sam. Szczegółowa opowieść o krzywdach stawia nową osobę w roli terapeuty i zwykle kończy jeden z dwóch sposobów: albo się wycofa, albo wejdzie w rolę ratownika, co nie jest dobrym fundamentem.

Warto natomiast powiedzieć wprost o dwóch rzeczach: o tym, na jakim etapie jesteś („nie szukam dziś poważnego związku” albo „szukam czegoś trwałego”), i o granicach, które są dla Ciebie ważne. Jasność w tych dwóch punktach oszczędza obu stronom miesięcy domysłów.

Gdy masz dzieci

Randkowanie rodzica po rozstaniu jest normalne i nie wymaga usprawiedliwienia, ale wymaga ostrożności w tempie. Trzy zasady, które sprawdzają się w praktyce:

• Rozdziel etapy. Poznawanie nowej osoby nie musi być od razu częścią życia dziecka. Przedstawienie ma sens, gdy relacja jest stabilna i realnie perspektywiczna.
• Nie obciążaj dziecka wiedzą, której nie potrzebuje. Dziecko nie jest powiernikiem randkowym ani sędzią Twoich wyborów.
• Nie żądaj od dziecka entuzjazmu. Rezerwa wobec nowego partnera rodzica jest zrozumiała i zwykle mija, jeśli nie jest oceniana.

Więcej o rozmowach z dziećmi po zakończeniu związku rodziców piszemy w tekście rozstanie a dzieci - jak o tym rozmawiać.

Podstawy bezpieczeństwa i zdrowia

• Pierwsze spotkanie w miejscu publicznym, własny transport, poinformowanie kogoś bliskiego, gdzie i z kim jesteś.
• Brak udostępniania adresu domowego i danych finansowych na wczesnym etapie znajomości.
• Rozmowa o zabezpieczeniu i badaniach w kierunku chorób przenoszonych drogą płciową, jeśli relacja staje się seksualna. Po latach w związku monogamicznym ten temat bywa pomijany, a jest po prostu elementem dbania o zdrowie.
• Prawo do zakończenia spotkania w każdym momencie, bez tłumaczenia się.

Gdy w nowej relacji wraca stary lęk

Częsty scenariusz: poznajesz kogoś, kto zachowuje się w porządku, a mimo to sprawdzasz telefon, analizujesz ton wiadomości i czekasz na moment, w którym się rozmyśli. To zwykle nie jest informacja o nowej osobie, tylko o śladzie, który zostawiło poprzednie doświadczenie. Pomocne bywa nazwanie tego wprost na wczesnym etapie („po poprzednim związku jestem czujna, daj mi trochę czasu”) i powstrzymanie się od testowania drugiej strony. Jeśli wzorzec jest silny, warto przeczytać tekst o tym, jak wygląda rozstanie przy lękowym stylu przywiązania.

Kiedy warto porozmawiać ze specjalistą

Umów konsultację, jeśli od dłuższego czasu unikasz randek mimo chęci, jeśli po każdym spotkaniu nastrój spada na kilka dni, jeśli kolejne relacje układają się według tego samego schematu albo jeśli zauważasz, że wchodzisz w związki wyłącznie po to, żeby nie być sama lub sam. Na konsultacji psychologicznej można to uporządkować w jednym spotkaniu; przy powtarzalnym wzorcu zwykle proponujemy psychoterapię indywidualną. Jeśli w tle jest jeszcze nieprzepracowane rozstanie, pomocne będą teksty o zasadzie 3 miesięcy milczenia po rozstaniu i o tym, jak przestać śledzić profil byłego partnera.

Centrum Psychologiczne Sztuka Harmonii, Gdańsk. Telefon: 732 059 980.

Ten artykuł ma charakter psychoedukacyjny i nie zastępuje konsultacji ze specjalistą ani diagnozy. Jeśli trudności utrudniają Ci codzienne funkcjonowanie, umów się na spotkanie.