Syndrom DDA — skąd się bierze i jak pomaga grupa?
DDA to skrót od „Dorosłe Dzieci Alkoholików” — określa osoby, które dorastały w rodzinie z problemem alkoholowym (a szerzej: w rodzinie dysfunkcyjnej, również bez alkoholu w tle). Dzieciństwo w ciągłej niepewności uczy strategii przetrwania: bycia nadodpowiedzialnym, tłumienia emocji, zadowalania innych, kontrolowania wszystkiego wokół. W dorosłości te same strategie zaczynają przeszkadzać — w związkach, w pracy, w relacji z samym sobą.
Terapia grupowa jest uznawana za jedną z najskuteczniejszych form pracy z syndromem DDA, ponieważ trudności DDA powstały w relacjach — i w relacjach najlepiej się leczą. Grupa daje doświadczenie, którego często zabrakło w domu rodzinnym: bycia wysłuchanym bez oceniania, możliwości popełniania błędów, stawiania granic bez utraty akceptacji.
Grupę prowadzi psychoterapeuta z doświadczeniem w pracy z osobami z rodzin dysfunkcyjnych. Praca odbywa się w stałym, zamkniętym składzie — nikt nowy nie dołącza w trakcie cyklu, co buduje zaufanie i bezpieczeństwo.
Jak to wygląda w praktyce?
Najczęstsze pytania
Odpowiedzi na najważniejsze pytania