Co daje obecność psa?
Pies terapeutyczny reaguje na człowieka natychmiast, bez oceniania i bez historii – dlatego kontakt z nim bywa najprostszym możliwym początkiem. Zadania, które w sali ćwiczeń wydają się nudne (ruch, mówienie na głos, komenda, tor przeszkód, ćwiczenie ręki), przy psie stają się sensowne i chętnie powtarzane. To znane zjawisko: motywacja rośnie, bo dziecko nie „wykonuje ćwiczenia”, tylko robi coś dla psa.
Na spotkaniach pracujemy nad kontaktem i współpracą: wspólne komendy i mini-zadania z psem, spokojne dotykanie i głaskanie, uważność na sygnały zwierzęcia, praca w parach z podziałem roli, a na koniec wyciszenie. Wszystko prowadzi osoba z przygotowaniem dogoterapeutycznym wraz z psem przygotowanym do pracy z ludźmi.
Zajęcia bywają szczególnie pomocne dla dzieci wycofanych i nadruchliwych, dla osób z lękiem przed psami (tu pracujemy bardzo małymi krokami, zawsze w tempie uczestnika) oraz dla osób doświadczających osamotnienia. Grupy dobieramy wiekowo, po rozmowie wstępnej – z pytaniami o alergie i o dotychczasowe doświadczenia ze zwierzętami.
Jak to wygląda w praktyce?
Najczęstsze pytania
Odpowiedzi na najważniejsze pytania